چه مدرسه‌ای

چه مدرسه ای ؟

باز همراه شما مدرسه ای می سازیم
که به زبانی ساده تدریس کنند و بگویند خدا خالق زیبایی و سراینده ی عشق ، آفریننده ی ماست.
مهربانی ست که ما را به نکویی ، دانایی ، زیبایی و به خود می خواند .
مدرسه ای که
خود را با عشق ، علم را با احساس، ریاضی را با شعر ، دین را با عرفان ، همه را با تشویق تدریس کند .
مدرسه ای که
لای انگشت کسی قلمی نگذارند ، و نخوانند کسی را حیوان ، و نگویند کسی را کودن .
و معلم
هر روز روح را حاضر و غایب بکند و به جز ایمانش هیچ کس چیزی را حفظ نباید بکند .
مغزها پُر نشود چون انبار ، قلب خالی نشود از احساس .
درس هایی بدهند
که به جای مغز ، دل ها را تسخیر کند.
در کلاس انشا هر کسی حرف دلش را بزند .
زنگ نقاشی تکرار شود
رنگ را در پاییز تعلیم دهند ، قطره را در باران ، موج را در ساحل ، و عبادت در خدمت خلق ، کار را در کندو ، و طبیعت را در جنگل .
مشق شب
این باشد که شبی چند بار ، همه تکرار کنیم : عدل ، آزادی ، قانون ، شادی و ... .
امتحانی بشود
که بسنجد ما را ، تا بفهمیم چقدر عاشق و آگه و آدم شده ایم .
بازهمراه شما مدرسه ای می سازیم،که درآن آخروقت به زبان ساده، شعر تدریس کنندوبگویندکه تافرداصبح
« خالق عشق نگهدار شما»